Jaarverslag 2008
jaarverslag 2008
jaarverslag 2007
jaarverslag 2006
jaarverslag 2005
jaarverslag 2004
jaarverslag 2003
jaarverslag 2002
jaarverslag 2001
jaarverslag 2000
jaarverslag 1999
jaarverslag 1998
jaarverslag 1997
2. Adviezen 2008
2.2.5 Diertransport en dierenwelzijn
De beroering die in het voorjaar van 2008 ontstond over dierenwelzijn tijdens veetransporten, kenmerkt de toenemende maatschappelijke aandacht voor dierenwelzijn. Dat was aanleiding voor de raad de mogelijkheden voor advies over het onderwerp dierenwelzijn in de vleesproductie te verkennen.
Mensen respecteren het recht van dieren op een dierwaardig leven. Die aandacht voor dierenwelzijn uit zich in bestaande wet- en regelgeving maar ook in politieke druk voor verdere aanscherping daarvan en acties van maatschappelijke organisaties, gericht op de producenten van vlees, winkels en consumenten. Blijkbaar is het dierenwelzijn volgens een groot deel van de Nederlandse bevolking nog niet afdoende geregeld binnen onze vleesproductie. Maar het borgen van dierenwelzijn is niet eenvoudig. De verantwoordelijkheden voor dierenwelzijn zijn verdeeld over meerdere partijen binnen de productieketen. De vleesmarkt is een internationale markt waarbinnen Nederland geen volledige vrijheid van handelen heeft. De concurrentie is scherp waardoor extra kosten voor dierenwelzijn snel grote economische consequenties hebben. Deze complexiteit heeft een verlammende werking op het verbeteren van dierenwelzijn.
De raad constateert weliswaar goede wil bij alle betrokken partijen en vooruitgang bij dierenwelzijn maar het tempo is naar zijn mening veel te laag. Partijen benaderen elkaar omzichtig vanwege de aanwezige belangen en de complexiteit van het probleem. Die omzichtigheid dient doorbroken te worden door man en paard te noemen. De raad vindt dat de betrokken partijen de consument te weinig op zijn verantwoordelijkheden wijzen. De overheid is daarin, in lijn met de tijdgeest, steeds terughoudender en de consument accepteert geen morele standpunten van de overheid. Winkels en productieketens benaderen de consument niet omdat binnen de winkels en de keten de belangen onderling verschillend liggen. Bedrijven die niet diervriendelijk produceren, vrezen verlies van marktaandeel. Maatschappelijke organisaties spreken de consument wel aan, en waar dat gebeurt in combinatie met het uitoefenen van druk op winkels, is dat effectief (scharreleieren, castratie van biggen, weidemelk).
De raad richt zijn advies op de vraag naar mogelijkheden om consumenten bij aankoop van vlees via financiële prikkels te motiveren tot een keuze voor diervriendelijk geproduceerd vlees.
Publicatie van het advies wordt halverwege 2009 verwacht.